Badanie przesiewowe widzenia barw to szybki, ustandaryzowany sposób sprawdzenia, czy dana osoba niezawodnie rozróżnia kolory. Najbardziej znana metoda wykorzystuje tablice pseudoizochromatyczne - okręgi z kropek, w których liczbę widzi tylko osoba z typowym postrzeganiem barw. Zasadę opublikował dr Shinobu Ishihara w 1917 roku i do dziś pozostaje ona światowym standardem przesiewowego badania w osi czerwień-zieleń.
IshiharaPro przenosi tę zasadę do internetu. Tablice są generowane na nowo dla każdej sesji, odpowiedzi są oceniane na serwerze, a wynikiem jest jednoznaczne zaliczenie, niezaliczenie lub wynik niejednoznaczny - z zaleceniem wizyty u specjalisty, ilekroć wynik nie jest jasny. To badanie przesiewowe, nie diagnoza: mówi, kto powinien zostać zbadany, a nie jaką ma wadę.
Około 8 % mężczyzn i 0,5 % kobiet żyje z jakąś formą zaburzeń widzenia barw. Większość kompensuje je tak dobrze, że ani oni, ani pracodawca o tym nie wiedzą - dopóki zadanie nie zależy od odróżnienia czerwonego przewodu od zielonego. Dlatego ustrukturyzowane badania przesiewowe przy zatrudnianiu stają się standardem w branżach krytycznych dla bezpieczeństwa.
Kierowcy zawodowi
Sygnalizacja świetlna, światła hamowania, oznakowanie. Ocena zdolności do prowadzenia pojazdów obejmuje widzenie barw w większości krajów.
Elektrycy i technicy
Kolorowe kody przewodów to system bezpieczeństwa. Ich błędne odczytanie zagraża urządzeniom i życiu.
Personel kolejowy i lotniczy
Sygnały, światła pasa startowego i panele sterowania opierają się na kolorach. Regulatorzy wymagają potwierdzonego widzenia barw.
Operatorzy kontroli jakości
Ocena kolorów, inspekcja wyświetlaczy, dopasowanie lakierów - odchylenia niewidoczne dla osłabionego oka kosztują pieniądze.
Personel medyczny i laboratoryjny
Paski testowe, barwione próbki i kolory alarmów niosą znaczenie kliniczne.
Operatorzy sterowni
Ekrany SCADA i stany alarmowe są kodowane kolorami zgodnie z konwencją. Czerwony nigdy nie może wyglądać na szary.
