การคัดกรองการมองเห็นสีคือวิธีที่รวดเร็วและเป็นมาตรฐานในการตรวจสอบว่าบุคคลสามารถแยกแยะสีได้อย่างน่าเชื่อถือหรือไม่ วิธีที่รู้จักกันดีที่สุดใช้แผ่นภาพซูโดไอโซโครมาติก - วงกลมที่ประกอบด้วยจุดสี ซึ่งมีตัวเลขที่มองเห็นได้เฉพาะผู้ที่มีการรับรู้สีแบบปกติ หลักการนี้ตีพิมพ์โดย ดร. ชิโนบุ อิชิฮาระ ในปี 1917 และยังคงเป็นมาตรฐานสากลสำหรับการคัดกรองสีแดง-เขียวจนถึงทุกวันนี้
IshiharaPro นำหลักการนี้มาสู่ออนไลน์ แผ่นภาพถูกสร้างขึ้นใหม่สำหรับทุกเซสชัน คำตอบถูกให้คะแนนบนเซิร์ฟเวอร์ และผลลัพธ์คือข้อสรุปที่ชัดเจน: ผ่าน ไม่ผ่าน หรือไม่สามารถสรุปได้ - พร้อมคำแนะนำให้พบผู้เชี่ยวชาญด้านสายตาทุกครั้งที่ผลลัพธ์ไม่ชัดเจน นี่คือการคัดกรอง ไม่ใช่การวินิจฉัย: มันบอกคุณว่าใครควรได้รับการตรวจ ไม่ใช่ว่าเขามีภาวะอะไร
ประมาณ 8 % ของผู้ชายและ 0.5 % ของผู้หญิงมีภาวะพร่องการมองเห็นสีในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่ง ส่วนใหญ่ปรับตัวได้ดีจนทั้งตัวเองและนายจ้างไม่รู้ - จนกระทั่งงานต้องอาศัยการแยกแยะสายไฟสีแดงจากสีเขียว นี่คือเหตุผลที่การคัดกรองอย่างเป็นระบบตอนรับสมัครกำลังกลายเป็นแนวปฏิบัติมาตรฐานในอุตสาหกรรมที่ความปลอดภัยเป็นเรื่องสำคัญยิ่ง
ผู้ขับขี่มืออาชีพ
ไฟจราจร ไฟเบรก ป้ายสัญญาณ การประเมินความพร้อมของผู้ขับขี่ในประเทศส่วนใหญ่รวมการมองเห็นสีด้วย
ช่างไฟฟ้าและช่างเทคนิค
รหัสสีของสายไฟคือระบบความปลอดภัย การอ่านผิดเสี่ยงต่อทั้งอุปกรณ์และชีวิต
เจ้าหน้าที่รถไฟและการบิน
สัญญาณ ไฟรันเวย์ และแผงควบคุมล้วนอาศัยสี หน่วยงานกำกับดูแลกำหนดให้ต้องมีการมองเห็นสีที่ผ่านการตรวจรับรอง
ผู้ปฏิบัติงานควบคุมคุณภาพ
การจัดเกรดสี การตรวจสอบจอแสดงผล การเทียบสี - ความคลาดเคลื่อนที่มองไม่เห็นสำหรับดวงตาที่พร่องการมองเห็นสีทำให้สูญเสียเงิน
บุคลากรทางการแพทย์และห้องปฏิบัติการ
แถบทดสอบ ตัวอย่างที่ย้อมสี และสีของสัญญาณเตือนล้วนมีความหมายทางคลินิก
ผู้ปฏิบัติงานห้องควบคุม
หน้าจอ SCADA และสถานะสัญญาณเตือนใช้รหัสสีตามธรรมเนียมปฏิบัติ สีแดงต้องไม่มีวันดูเป็นสีเทา
